Alfa-golven zijn oscillerende elektrische voltages in de hersenen. Ze oscilleren in het bereik van 7,5-13 cycli per seconde. Omdat alfa-golven voorkomen in ontspannen toestand zoals bij medidatie of onder hypnose, werden ze verkeerdelijk als wenselijk aanzien. Alfa-golven komen ook voor in onaangename omstandigheden en wanneer men niet zo ontspannen is.* Ze zijn geen maatstaf voor vrede en sereniteit, en evenmin duiden ze op een gewijzigde bewustzijnstoestand. Alfa-golven duiden op een gebrek aan visuele verwerking en een gebrek aan concentratie: hoe minder visuele verwerking en hoe minder geconcentreerd, hoe sterker over het algemeen de alfa-golven. Als je je ogen sluit en niet diep nadenkt of aan levendige verbeelding doet, zullen jouw alfa-golven doorgaans bijzonder sterk zijn.

Er is geen enkel bewijs dat "de hersenen tijdens de slaap in een “herstel- en herbouw-” modus gaan onder alfa-golvenenergie", zoals reclame voor een proteïne-supplement beweert. Evenmin is er een bewijs dat de hersenen tijdens het produceren van alfa-golven meer inzichtelijk, creatief of productief zou zijn. Sommigen denken dat méér alfa-golven het immuunsysteem kan verbeteren en kan leiden tot zelfgenezing of het voorkomen van ziekte. Dit geloof lijkt gestoeld op het idee dat vermits het aantal alfa-golven stijgt tijdens meditatie en relaxatie, ze duiden op een gebrek aan stress, wat alleen maar goed kan zijn. Maar alfa-golven kunnen ook voorkomen wanneer men niet ontspannen is. Vandaar leidt het verhogen van het aantal alfa-golven niet noodzakelijk tot een vermindering van stress, laat staan men daarmee het immuunsysteem zou verbeteren.

Je kan echter leren om een computer te sturen met jouw alfa- en mu-golven (de mu-golven lijken in verband te staan met de motorische hersenen omdat ze verminderen bij beweging of bij de intentie om te bewegen). En je kan zelfs muziek componeren met je hersengolven, zoals Amerikaans plastisch chirurg Dr. Miller dat heeft gedaan.