Astrale projectie is een soort buitenlichaamtreding (OBE) waarbij ons astrale lichaam zijn zes andere lichamen verlaat en heel ver in het heelal reist. Het idee dat we zeven lichamen hebben (een voor elk van de zeven werkelijkheidsniveaus) is een leer van theosofe Madame Blavatsky*. Op die reizen ziet het astrale lichaam andere astrale lichamen en niet de eigen fysieke, etherische, emotionele, spirituele, enz. lichamen. Bij een gewone buitenlichaamtreding, zoals bij zien op afstand (remote viewing) of de bijna-doodervaring met buitenlichaamtreding, wordt het bewustzijn gescheiden van het lichaam. Bij een buitenlichaamtreding bij bijna-doodervaringen kan je het gevoel hebben te zweven boven je lichaam en chirurgen horen praten die met jouw lichaam bezig zijn. Bij astrale projectie is het het astrale lichaam, niet de ziel of het bewustzijn, dat het lichaam verlaat. Volgens Madame Blavatsky is het astrale lichaam het lichaam dat een aura heeft. Het is tevens de zetel van gevoel en wens, en wordt over het algemeen beschreven als verbonden met het fysieke lichaam tijdens astrale projectie door een oneindig elastisch en heel fijn zilveren touw, een soort van kosmische navelstreng of draad van Ariadne.

Er is nauwelijks enig bewijs om de bewering te staven dat wie ook zijn geest, ziel, psyche, astraal lichaam, etherisch lichaam, of enig andere entiteit naar elders op deze of een andere planeet kan projecteren. Het voornaamste "bewijs" bestaat louter uit getuigenissen.

* Madame Blavatsky (1831-1891) was een Amerikaanse occultiste die medegrondlegger was van de theosofie. Ze stond aan de wieg van New Age en was de eerste die oosterse begrippen zoals karma en reïncarnatie introduceerde in het Westen.