The Bible Code is de titel van een boek van Michael Drosnin waarin hij beweert dat de Bijbel een code van God bevat. De code wordt gevonden door het zoeken naar letterreeksen op gelijke afstand (ELS). De code wordt de Bijbelcode of Torahcode genoemd. Bijvoorbeeld, begin met om het even welke letter ("L") en lees dan elke n-de letter ("N") in het boek, zonder spaties mee te tellen. Wanneer een heel boek als Genesis wordt onderzocht, is het resultaat een lange reeks letters. Door verschillende waarden te gebruiken voor L en N, kunnen vele strings van letters worden gegenereerd. Verbeeld je dat de reeks van letters rond een cilinder wordt gewikkeld zodat alle letters worden getoond. Vlak de cilinder dan af zodat je diverse rijen met gelijke kolommen krijgt, met uitzondering misschien van de laatste kolom die korter kan zijn dan de andere. Zoek nu naar betekenisvolle namen in de buurt van data. Zoek horizontaal, verticaal, diagonaal, op welke manier ook. Een groep van Israëlitische wiskundigen deed alleen dit en beweerden dat toen ze zochten naar namen in de nabijheid van geboorte- of sterfedata (zoals gepubliceerd in de Encyclopedia of Great Men in Israel) ze heel wat overeenkomsten vonden; zo stond bijvoorbeeld de datum van de moord op Yitzhak Rabin dichtbij de letters van zijn naam. Doron Witztum, Eliyahu Rips en Yoav Rosenberg (1994) publiceerden hun bevindingen in een artikel met de titel "On Equidistant Letter Sequences in the Book of Genesis". De uitgever van het magazine becommentariëerde het artikel als volgt:

Toen de auteurs een test uitvoerden om na te gaan hoe vaak de gevonden patronen door toeval zouden voorkomen, verkregen ze een uiterst significant resultaat, met de kans p=0,000016. Onze experts waren stomverbaasd: totnogtoe was het hun overtuiging dat het boek Genesis onmogelijk betekenisvolle verwijzingen kon bevatten naar hedendaagse personen, maar toen de auteurs bijkomende analyses en controles deden, bleven de resultaten overeind.

De kans dus dat ze de resultaten kregen die ze kregen was 16 op een miljoen of één op 62.500. De auteurs schrijven: "Een toevalsanalyse toont aan dat het resultaat significant is op het niveau 0,00002 [en] dat de nabijheid van ELS met overeenstemmende betekenissen in het boek Genesis niet aan toeval te wijten is". Harold Gans, een voormalige cryptoloog bij het Amerikaanse ministerie van defensie, imiteerde het werk van het Israëlische team en ging akkoord met hun vaststellingen. Witztum beweerde later dat, volgens één meting, de kans om deze resultaten bij toeval te krijgen 1 kans op 4 miljoen was. Hij is duidelijk van mening veranderd en beweert nu dat de kans p = 0,00000019 is (1 op 5,3 miljoen).

Als bijkomend bewijs van de statistische significatie van hun resultaten, analyseerde het Israëlische team de Hebreeuwse versie van het boek van Isaiah en de eerste 78.064 karakters van een Hebreeuwse vertaling van Oorlog en Vrede van Tolstoi. Ze vonden heel wat namen in de nabijheid van geboorte- en sterftedata, maar de resultaten waren statistisch niet significant. (Het boek Genesis dat bij hun onderzoek werd gebruikt telde 78.064 karakters.)

Wat betekent dit alles? Voor sommigen betekent dit dat de patronen in Genesis opzettelijk zijn en dat God de ultieme auteur is van de code. Als dat zo is, moet dan het boek van Isaiah of om het even welk ander boek in de Bijbel dat niet in de ELS-test slaagt worden weggegooid? Moeten we besluiten dat deze statistieken de bewering staven dat de Joden het uitverkoren volk van God waren, of dat er geen namen meer moeten worden toegevoegd aan de lijst van Great Men in Israel tenzij ze in de ELS-test slagen? Tenzij andere godsdiensten dergelijke statistisch onwaarschijnlijke resultaten kunnen herhalen, zou de wiskundig geïnspireerde supernaturalist hen wel eens als bedriegers kunnen aanzien. Moeten we alle heilige boeken van alle godsdiensten in de wereld naar het Hebreeuws vertalen en onderzoeken hoeveel 'great men of Israel' daarin verborgen zitten?

Kan een computer echt de geest van God lezen? Blijkbaar. Want volgens deze theorie dicteerde God in Zijn lievelingstaal, het Hebreeuws, een verzameling woorden die als eerste indruk min of meer verstaanbaar lijken en verhalen bevatten over de schepping, zondvloeden, broedermoorden, oorlogen, enz., met vele morele berichten. Maar deze Hebreeuwse God koos zijn woorden zorgvuldig en codeerde de Bijbel met voorspellingen en berichten die hoegenaamd geen enkele religieuze waarde hebben.

Maar velen zien hierin geen probleem. Sommige Christelijke "creatiewetenschappers" beweren dat de Bijbelcode een voldoend wetenschappelijk bewijs is voor het bestaan van God. Als het klopt wat ze zeggen, dan moeten ze zich bekeren tot het Jodendom. Doron Witztum kan dat niet doen vermits hij al een Jood is. Maar hij ging iets dieper op Genesis in dan zijjn collega's. Witztum verscheen op de Israëlische televisie en beweerde dat de namen van de bijkampen op een map van Auschwitz opmerkelijk dicht verschenen bij het zinfragment "in Auschwitz". De kans dat dit voorvalt, zei hij, is "één op een miljoen". Sommige van zijn studenten rekenden de kans uit en meenden dat hun mentor er naast zat met "een factor van 289.149". Misschien was Witztums wiskunde niet zo goed als zijn bedoelingen, maar het is moeilijk te zien wat die bedoelingen waren. Onthulde God op een vreemde manier dat de bijkampen van Auschwitz in Auschwitz gelegen waren?

Michael Drosnin heeft een boek geschreven dat gebaseerd is op de ELS-studie. Hij beweert in The Bible Code (1997) dat het decoderen van de Bijbel leidt tot de ontdekking van voorspellingen en diepe waarheden die niet-godsdienstig zijn en die niet allemaal betrekking hebben op de Joden. Drosnin meent dat de Bijbel de enige tekst is waarin deze zinnen kunnen worden gevonden in een statistisch significant patroon, en dat de kans dat dit een toeval is heel onwaarschijnlijk is. Met behulp van de ELS-methode beweert Drosnin dat de moord op Yitzhak Rabin voorspeld was in de Bijbel. Hij beweert ook dat de moorden op Anwar Sadat en de gebroeders Kennedy in de Bijbelse ELS zijn gecodeerd.

Niet iedereen gaat akkoord met de hypothese van Drosnin, waaronder Harold Gans, een op rust gestelde cryptoloog van het Amerikaanse ministerie van defensie, die het werk van Witzum, Rips en Rosenberg bevestigde. Gans zegt dat het

boek stelt dat de codes in de Torah gebruikt kunnen worden om gebeurtenissen in de toekomst te voorspellen. Dit is geheel ongegrond. Er is geen enkele wetenschappelijke of wiskundige grond voor dergelijke uitspraak, en de redenering die in het boek wordt gebruikt om tot dat besluit te komen is onlogisch. Hoewel het klopt dat sommige historische gebeurtenissen gecodeerd in het boek Genesis in bepaalde configuraties voorkomen, is het absoluut niet waar dat elke gelijkaardige configuratie van "gecodeerde" woorden noodzakelijjk een potentieel historische gebeurtenis voorstelt. Meer nog, het tegendeel is waar: de meeste van die configuraties zullen willekeurig zijn en in elke voldoende lange tekst voorkomen. Mr. Drosnin stelt dat zijn "voorspelling" van de moord op eerste minister Rabin "bewijs" is dat de "Bijbelcode" gebruikt kan worden om de toekomst te voorspellen. Een eenmalig succes, hoe spectaculair ook, of zelfs diverse dergelijke "succesvolle" voorspellingen bewijzen absoluut niets tenzij de voorspellingen gemaakt en beoordeeld zijn in zorgvuldig beheerste omstandigheden. Elke achtenswaardige wetenschapper weet dat een "anekdotisch" bewijs nooit iets kan bewijzen.

Dr. Eliyahu Rips, een van de auteurs van de studie die de rage rond de Bijbelcode startte, heeft ook een openbare verklaring gemaakt over Drosins Bijbelcode.

Ik steun het werk van Dhr. Drosnin op de codes niet, en evenmin de conclusies die hij maakt.... Alle pogingen om berichten te halen uit de Torah-codes of om voorspellingen te maken op basis van die codes, zijn nutteloos en waardeloos. Dit is niet enkel mijn persoonlijke mening, maar de mening van elke wetenschapper die betrokken was bij ernstig codeonderzoek.

Professor Menachem Cohen, een befaamde Bijbelgeleerde aan de Bar-Ilan Universiteit, heeft Witzum en andere op twee punten bekritiseerd: (1) er zijn diverse andere Hebreeuwse versies van Genesis waarbij ELS geen enkel statistisch significant resultaat geeft; en (2) de benamingen die aan de Great Men in Israel werden gegeven, waren inconsequent en willekeurig. Andere critici, zoals Brendan McKay, hebben hun eigen analyse gemaakt van Oorlog en Vrede met opmerkelijk andere resultaten dan die van Witztum en andere. Vele critici hebben echter weinig meer gedaan dan ELS te gebruiken om namen, data enz. te vinden in diverse boeken, een prestatie die zelfs door de minste statistici als oninteressant wordt aanzien. Drosnin zei ooit:"Wanneer mijn critici in Moby Dick een gecodeerd bericht vinden over de moord op een eerste minister, dan zal ik hen geloven". McKay maakte meteen een ELS-analyse van Moby Dick en voorspelde daarmee niet alleen de moord op Indira Ghandi, maar ook de moorden op Martin Luther King, John F. Kennedy, Abraham Lincoln en Yitzhak Rabin, evenals de dood van Diana, Princess of Wales. Wiskundige David Thomas deed een ELS op Genesis en vond de woorden "code" en "vals" dicht bij elkaar, niet eenmaal maar zestig keer. Wat zijn de kansen dat dat voorvalt? Thomas deed ook een ELS-analyse op Drosnins Bible Code II: The Countdown (2002) en vond het bericht "De Bijbelcode is dwaas, dom, vals, boosaardig, vies, ellendig bedrog en geklets". Betekent dit dat God er een code instak om te onthullen dat er geen code is?