Cryptozoölogie is letterlijk de studie van verborgen dieren. Het is de studie van wezens zoals de Australische bunyip, Bigfoot, de chupacabra en het monster van Loch Ness. Het is een niet-erkende tak van de wetenschap van de dierkunde.

Cryptozoölogie steunt voornamelijk op getuigenissen en indirecte bewijzen onder de vorm van legendes en folklore, en op de verhalen en vermeende waarnemingen van mysterieuze beesten door inheemse mensen, ontdekkingsreizigers en reizigers. Aangezien cryptozoölogen het grootste deel van hun energie wijden aan het proberen bewijzen van het bestaan van wezens in plaats van het bestuderen van echte dieren, zijn ze meer verwant aan parapsychologen dan aan zoölogen.

Volgens Dr. Bernard Heuvelmans is ervaring in zoölogie een noodzaak om als cryptozoöloog aan de slag te gaan. Hij vond de term uit om zijn onderzoek naar voor de wetenschap onbekende dieren een naam te geven. De Vereniging voor cryptozoölogie zet het onderzoek naar het bewijs voor cryptids (wezens die door cryptozoölogen worden onderzocht) verder. Deze groep is geen groep van verdedigers zoals de aanhangers van Bigfoot of Nessie. Hoewel opgericht in 1982, bevat de top-15 ontdekkingen van de groep slechts één die na de oprichtingsdatum ligt.