Een dieettype dat gekenmerkt wordt door een optimalisatie van het evenwicht van yin en yang. George Ohsawa (1893-1966) startte de macrobiotische beweging met de publicatie van zijn Zen Macrobiotics in 1965. Michio Kushi populariseerde de beweging in de Verenigde Staten. De basis van het dieet dat door Kushi werd gepromoot, werd vastgelegd door Sagen Ishizuka, een 19e eeuwse Japanse legerarts, hoewel de Duitse arts Christoph Hufeland een boek publiceerde over preventieve geneeskunde dat hij in de late 18e eeuw Macrobiotik noemde.*

Ishizuka beweerde dat voedsel yinheid en yangheid bevat, en dat een goed dieet een evenwicht aanbiedt van yin en yang. Ohsawa maakt allerlei beweringen zoals dat schizofrenie een yin-ziekte is die kan worden genezen door het drinken van yang-dranken. Ook Kushi laat zich niet onbetuigd en beweert onder meer dat kanker "het verdedigingsmechanisme is van het lichaam om zich te verdedigen tegen langetermijn diëtisch en milieumisbruik". Hoe hij dit weet is een mysterie. Er bestaat geen enkel fatsoenlijk bewijs dat een macrobiotisch dieet heilzaam is voor kankerpatiënten. Volgens de Amerikaanse Kankerliga zijn de enige rapporten over de werking ervan (voor kanker) getuigenissen van patiënten, waarvan velen een traditionele behandeling kregen.*

Als een macrobiotische dieet gezond is, dan is dat puur toeval, aangezien het voedsel niet geselecteerd wordt op basis van de natuurlijke of voedingskwaliteiten, maar wel op basis van hun metafysische eigenschappen. Of, het is erg waarschijnlijk dat heel wat mensen, net als de grondleggers ervan, er fysisch op vooruitgaan met het dieet, niet omwille van wat ze eten, maar omwille van wat ze niet meer eten, zoals verfijnd voedsel, vlees, melk en andere dierlijke producten. Het toewijzen van metafysische eigenschappen aan voedsel is puur willekeurig, maar is mogelijk gebaseerd op sympathische magie.

Het macrobiotisch dieet bestaat hoofdzakelijk uit granen, groenten en bonen.