paranormale fotografie
Paranormale fotografie is de vermeende produktie van afbeeldingen op fotografisch materiaal via paranormale middelen zoals psychokinese, of van paranormale fenomenen zoals geesten en astrale lichamen.
Getrukeerde
foto's zoals de UFO-foto's van Billy Meier en de film van
een autopsie op een buitenaards wezen, of die van de feeën
van Cottingly, het monster
van Loch Ness of Bigfoot, worden niet beschouwd als paranormale
foto's. Hoewel er vele getrukeerde paranormale foto's zijn, zijn
enkelen eenvoudigweg paranormale interpretaties van natuurlijke
gebeurtenissen zoals diverse fouten in de camera of van de film,
effecten door verschillende belichtingen, fouten bij het ontwikkelen,
flikkeringen in de lens (veroorzaakt door interreflectie tussen
lensoppervlakken), het riempje van de camera of lens die over de lens
hangt, effecten door in spiegels, juwelen, enz. weerkaatst flashlicht,
lichtpatronen, polarisatie, chemische reacties, enzovoort (Nickell
1994, 1997).
De eerste paranormale of geestesfoto's verschenen bijna onmiddellijk na de eerste foto's. "Al in 1856 werden als nieuw grapje afdrukken verkocht van op spoken lijkende etherische figuren die naast de gefotografeerde persoon zaten" (Williams 2000: 205). In 1862 verdiende William Mumler in Boston goed zijn boterham door via dubbele belichting foto's te maken waarop vermeende geesten van dode mensen stonden (Williams: 326). Velen hebben Mumlers voorbeeld gevolgd.
Sommige paranormale onderzoekers, die ofwel niet beseffen ofwel niet willen aanvaarden dat foto's van geesten getrukeerde foutieve interpretaties zijn van doodgewone fenomenen, proberen geesten op te sporen en hen te fotograferen.
Het is inderdaad vreemd dat spoken en andere paranormale krachten het vermogen bezitten om op film of op elektronische toestellen te verschijnen, of met enkele uitverkoreren te communiceren via cryptische geluiden die ontcijferd moeten worden door te gokken in een spel van 20 vragen. De geesten zitten nooit gewoon neer aan tafel om rechtstreeks te zeggen wat ze willen meedelen. Op die manier lijken ze op God. Misschien verklaart dat onze voorliefde voor verstoppertje spelen, het kinderspel dat misschien wel de sleutel bevat tot het begrijpen van de menselijke natuur en de grote geheimen van het universum.