Persoonlijke validatie is het proces waarbij woorden, verklaringen of tekenen als nauwkeurig worden bevonden omdat men in staat is ze persoonlijk betekenisvol en waardevol te vinden. Persoonlijke validatie is een wezenlijk onderdeel van elke succesvolle koude lezing door astrologen, handlezers, tarotlezers, mediums en dergelijke. De klant in zulke lezingen moet meewerken. Gelukkig voor het medium, willen de meeste klanten doorgaans heel graag dat de lezers slagen en willen ze hard werken om een persoonlijke betekenis te vinden in om het even wat de lezer zegt. Bij een succesvolle koude lezing zal de klant overtuigd zijn dat de nauwkeurigheid van de lezing niet te wijten was aan zijn wil tot medewerking maar wel aan de krachten van de astrologie, handleeskunde, tarot, of het medium zijn.

Klanten zijn doorgaans heel gehoorzaam. Een medium zegt dat een vaderfiguur hem probeert te contacteren vanuit de geesteswereld en de klant moet enkel maar iemand vinden die in dat plaatje past. Het hoeft niet de vader van de klant te zijn. Dus, wanneer de klant deze vaderfiguur identificeert als haar overleden man, dan wordt het medium bevestigd door de persoon. Het medium wordt door de persoon gevalideerd wanneer het medium zegt dat ze (de klant) het bericht krijgt "Ik loop niet alleen" en de klant dit ziet als een mededeling van een overleden ziel die in een rolstoel zat vooraleer ze stief. Er zijn duizenden manieren om dubbelzinnige stimuli zoals de naam 'Michael' of de uitdrukking 'defect wiel' te interpreteren. De klant hoeft enkel een te vinden om het medium te valideren.

Een selectief geheugen is ook betrokken bij persoonlijke validatie omdat het bijzonder onwaarschijnlijk is dat een klant een betekenis zal vinden in alles wat het medium zegt. Gelukkig voor de lezer zal de klant doorgaans de betekenisloze woorden vergeten en enkel de rake woorden onthouden. Dat wil zeggen dat de klant enkel dat zal onthouden waar hij een betekenis in kon vinden en de rest zal vergeten. Het gebeurt ook maar zelden dat iemand een onafhankelijke controle zal uitvoeren op de nauwkeurigheid van de beoordeling van het medium door de klant. Dus, als een klant tevreden is omdat een lezing heel nauwkeurig is, dan is dat doorgaans een afdoend bewijs voor het medium - en voor experimenteerder die mediums zoals Gary Schwartz testen - voor de nauwkeurigheid van de lezing.

Hoe sterker de wens om contact te maken, hoe moeilijker de klant het zal hebben om betekenis en samenhang te vinden in de woorden van het medium. Dit feit zou een invloed moeten hebben op het ontwerp van experimenten die willen testen of een medium de gave heeft om berichten van geesten te ontvangen. Experimenteerders zouden altijd feitelijke beweringen van klanten moeten controleren. Maar hoewel deze zorg voor feitelijke nauwkeurigheid belangrijk is om het succes van het medium na te gaan, mag het belang van de studies niet uit het oog worden verloren die onderzocht hebben hoe de menselijke geest werkt als het gaat om het geven van een betekenis aan voorgelegde ongelijksoortige gegevens. Het algemene effect van persoonlijke validatie zou zichtbaar moeten zijn in de manier waarop klanten de nauwkeurigheid van de beweringen van de mediums beoordelen.

Gary Schwartz wordt door sommigen beschouwd als de belangrijkste onderzoeker van mediums. Maar, toen hij Allison Dubois testte - het model voor de paranormaal begaafde uit de tv-show "Medium"— gebruikt hij niet de middelen waardoor persoonlijke validatie kon worden uitgesloten als verklaring voor de goede beoordeling die een vrouw had gegeven voor een lezing van Dubois. Men vroeg de paranormaal begaafde een overleden persoon te contacteren die verwant was met een vrouw uit Engeland die ze nog nooit had ontmoet. Ze kreeg enkel te horen wat de voornaam van de vrouw was en dat ze nieuws wilde van haar overleden man. Tijdens de eigenlijke lezing zat Dubois in de universiteit van Schwartz in Arizona en zat de klant in Engeland. De vrouw in Engeland kreeg een kopie van de informatie die Dubois tijdens de lezing verkreeg, zogenaamd van haar man. Ze beoordeelde de lezing als 73 procent nauwkeurig. Schwartz verklaarde: "Dat is een uitzonderlijk hoge graad van nauwkeurigheid."* Maar, hij vertelt er niet bij of hij dezelfde lezing ook naar andere dames in Engeland heeft gestuurd die hun overleden man willen contacteren. Had hij dat gedaan, dan had hij iets om die 73% nauwkeurigheid mee te vergelijken. Personen die valse persoonlijkheidsbeschrijvingen krijgen, geven die doorgaans een beoordeling van 80%.* C. R. Snyder kreeg gelijkaardige zeer goede beoordelingen van personen die valse astrologielezingen kregen (Zusne and Jones 1989: 207). Zonder controle kunnen de goede beoordelingen van Schwartz' experimenten niet geldig als "uitzonderlijk goed" worden gekenmerkt.

In zijn Afterlife Experiments zegt Schwartz zo goed als niets over persoonlijke validatie behalve dan dat hij niet aanvaardt dat men mediums koud lezen verwijt omdat deze mediums niet de gebruikelijke truuks van tovenaars en mentalisten gebruiken. Het succes van een koude lezing met een klant heeft echter niets vandoen met gokken of bedriegen. Het hangt ook niet af van het gebruik van Forer- of Barnum-verklaringen. Het heeft niets te maken met het vissen naar antwoorden met snelle vragen. Evenmin heeft het te maken met het spelen van Sherlock Holmes waarbij subtiele tips moeten worden ontdekt in het gedrag, de kledij, intonatie, parfum, juwelen, e.d. van de klan. Koud lezen hangt altijd af van de wil en kunde van de klant om de punten met elkaar te verbinden en een betekenis te vinden in wat de lezer zegt.

Persoonlijke validatie komt echter niet alleen voor bij koud lezen. Bijvoorbeeld, personen die valse persoonlijkheids- of astrologische beschrijvingen krijgen beoordelen deze beschrijvingen vaak als heel nauwkeurig. Waarom? Omdat mensen heel goed zijn in het vinden van betekenissen die er geen zijn en betekenis te geven aan wat op zich betekenisloos is. We zijn vooral goed in het maken van verbanden met onszelf. Woorden, symbolen, tekenen, geluiden, gebaren en dergelijke hebben op zich geen mening. Mensen geven hen een betekenis en vaak geven we er een persoonlijke betekenis aan wanneer dat niet bedoeld was. We zijn hier heel goed in en je zou kunnen zeggen dat het dit is dat ons onderscheidt van de meeste andere wezens op deze planeet. Maar soms zien we niet wat juist is als het voor ons staat. We zien wat we willen zien en horen wat we willen horen. Als ons motivatie voldoende sterk is, kunnen we soms zelfs de doden tot leven wekken of beginnen te geloven dat alledaagse zaken over ons levens doordrenkt zijn met paranormale of bovennatuurlijke betekenissen.