Reïncarnatie is het geloof dat wanneer iemand sterft, het lichaam ontbindt, maar hij wordt herboren in een ander lichaam. Het is het geloof dat iemand al eens heeft geleefd en opnieuw zal leven in een ander lichaam na de dood. De lichamen waar men in en uit gaat hoeven niet menselijk te zijn. Men kan in een vorig leven een Doberman zijn geweest, en een mijt of wortel in een volgend leven. Sommige stammen weigeren bepaalde dieren te eten omdat ze geloven dat de zielen van hun voorouders in die dieren huizen. Een man kan zelfs zijn eigen dochter worden door te sterven vóór ze geboren wordt en dan bij de geboorte haar lichaam binnen te dringen.

Het geloof in voorbije levens was alom aanwezig in Oosterse godsdiensten zoals Hindoeisme en Boeddhisme. Maar nu vormt het een centraal beginsel voor theorieën als dianetics en channeling. In die oude Oosterse godsdiensten, werd reïncarnatie niet als iets goeds maar als iets slechts ervaren. Om de toestand van opperste verrukking (nirvana) te bereiken, moet je ontsnappen aan het wiel van de wedergeboorte. In de meeste, zoniet alle oude godsdiensten met een geloof in reïncarnatie, is het binnendringen van de ziel in een lichaam een metafysische degradatie, een bezoedelend en onrein overgangsritus. Maar in New Age godsdiensten, is het opnieuw worden geboren een soort van pervers doel. Bereid jezelf in dit leven voor voor als wie of wat je wil terugkomen in het volgende leven. Het geloof in vorige levens opent ook de deur voor New Age therapieën zoals past life regression therapy dat de oorzaken van de huidige problemen zoekt in de ervaringen van vorige levens.

L. Ron Hubbard, auteur van Dianetics en de stichter van Scientology, gaf zijn eigen versie van reïncarnatie in zijn nieuwe godsdienst. Volgens Hubbard, moeten vorige levens worden bestudeerd om tot de oorzaak te komen van iemands "problemen". Hij beweert ook dat "Dianetics een drijvende kracht was voor Bridey Murphy" en dat sommige scientologen in vorige levens honden en andere dieren zijn geweest ("Over onze vorige levens" in De Herontdekking van de Menselijke Ziel). Volgens Hubbard "is het pas in de Scientology dat de werking van de dood grondig werd begrepen". Wat bij de dood gebeurt is dit: de Thetaan (geest) heeft geen lichaam (dat gestorven is) en begint dan naar een nieuw lichaam te zoeken. Thetanen "zullen rond mensen hangen. Ze zullen een zwangere vrouw zien en haar op straat volgen". Dan zal de Thetaan in de pasgeborene gaan "gewoonlijk...twee of drie minuten na de bevalling van de moeder. Een Thetaan doet dit op ongeveer het moment dat de baby voor het eerst lucht neemt." Hoe Hubbard dit weet wordt nooit onthuld.

Channeling, evenals terugkeer naar vorige levens, is verschillend van reïncarnatie, hoewel het op hetzelfde beginsel is gebaseerd: de dood is niet het eind van het geheel van iemands zijn. In de klassieke reïncarnatie, treedt een stukje bewustzijn van de overledene in een nieuw lichaam, maar naarmate dat lichaam groeit blijft na verloop van tijd slechts één bewustzijn over. Channeling kan tijdelijk intermitterende invasie van het voorbije leven worden genoemd omdat er een komen en gaan is van de entiteit van het vorige leven, dat altijd onderscheiden blijft van het huidige zelfbewuste wezen. Zo beweert J.Z. Knight bijvoorbeeld dat in 1977 de geest van een Cro-magnon krijger die ooit in Atlantis leefde, bezit nam van haar lichaam om stukjes wijsheid door te geven die hij in de voorbije eeuwen had vergaard. Ms. Knight lijkt het werk verder te zetten van Jane Roberts en Robert Butts, die in 1972 de markt veroverden met Seth Speaks. Knight, Roberts en Butts staan allemaal in het krijt bij Edgar Cayce die verklaarde in contact te zijn met vele van zijn vorige levens. Je zou verwachten dat channeling de zaken wat zou verknoeien. Immers, als diverse geesten uit het verleden een lichaam op elk moment kunenn binnendringen zonder de huidige persoon te vernietigen, dan is het mogelijk dat wanneer iemand zich een vorig leven herinnert, men zich eigenlijk het leven van iemand anders herinnert.

Uit filosofisch standpunt, stelt reïncarnatie ons voor enkele interessante problemen. Wat is het dat wordt gereïncarneerd? Vermoedelijk is het de ziel, maar wat is de ziel? Een lichaamloos bewustzijn?

Reïncarnatie lijkt wel een verklaring te geven voor enkele vreemde fenomenen zoals het feit dat mensen onder hypnose naar een vorig leven kunnen gaan. We kunnen ook wonderkinderen verklaren door te beweren dat in tegenstelling tot de meeste gevallen van reïncarnatie waar de ziel min of meer vanaf nul opnieuw moet beginnen, het wonderkind op een of andere manier een ziel krijgt met veel restanten uit een vorig leven, waardoor het een onmiskenbaar voordeel heeft tegenover de rest. Reïncarnatie zou kunnen verklaren waarom slechte dingen goede mensen overkomen en waarom goede dingen slechte mensen overkomen: ze worden beloond of gestraft voor acties in vorige levens (karma). Je zou déjà vu ervaringen kunnen verklaren door te zeggen dat het herinneringen zijn uit vorige levens. Dromen zouden geïnterpreteerd kunnen worden als een soort van zielenreis en zielgeheugen. Maar terugkeer naar vorige levens en déjà vu ervaringen worden het best verklaard als het zich herinneren van gebeurtenissen uit dit leven, niet uit een of ander vorig leven. Dromen en wonderkinderen worden het best verklaard met hersenstructuren en -processen. En aangezien slechte dingen ook slechte mensen overkomen en goede dingen ook goede mensen overkomen, kan men even goed veronderstellen dat er geen regel of reden is waarom iets om het even wie overkomt.

Ten slotte, aangezien het onmogelijk is om het verschil te zien tussen een baby met een ziel die naar hemel of hel zal gaan, en een baby met een ziel die al in andere lichamen heeft gezeten, en een baby zonder ziel, kan je stellen dat het begrip ziel niets toevoegt aan ons beeld van een menselijk wezen. Door het scheermes van Occam toe te passen, zijn zowel het idee van reïncarnatie als het idee van een onsterfelijke ziek die naar hemel of hel zal gaan, even onnodig.