Op of rond 4 juli1947 (Amerikaanse onafhankelijkheidsdag) mislukte een experiment van de Amerikaanse luchtmacht met ballonnen op grote hoogte door een zware onweersbui. De ballonnen vielen terug op de aarde. Deze onbelangrijke gebeurtenis bleek de Big Bang te zijn voor de Ufologie. UFO-enthousiastelingen zagen die 4e juli als de dag waarop een buitenaards ruimteschip op aarde neerstortte. Sommige UFOlogen menen dat de Amerikaanse luchtmacht en andere samenzweerders met de regering de buitenaardse wezens meenamen voor ondervraging of autopsie. Sommigen menen dat al onze moderne technologie te danken is aan de analyse en imitatie van de technologie van de buitenaardse wezens.

De eigenlijke landingsplaats was de Foster ranch op zo'n 120 kilometer ten noorden van Roswell, een kleine stad die goede zaken doet door onbevredigbare UFO-enthousiastelingen te geven wat ze willen. Roswell heeft nu twee UFO-musea en houdt een jaarlijks 'buitenaards wezen'-festival. De winkels spelen in op deze vreemde toeristen, net zoals de winkels in Inverness zich richten op de Loch Ness-bezoekers. Dit lijkt wat oneerlijk tegenover de stad Corona in New Mexico dat nog dichter bij de vermeende rampplaats ligt. Roswell is echter de meest nabijgelegen militaire basis. Dat is waar de resten van het buitenaardse ruimtetuig en de bemanning vermoedelijk zouden zijn gebracht. Waarom de buitenaardse wezens niet naar een medische inrichting zijn gebracht, blijft een raadsel.

William "Mac" Brazel, ploegbaas op de Foster Ranch, en een 7 jaar oud meisje vonden de meest beroemde wrakstukken van de moderne geschiedenis. Ze hadden nog nooit zoiets gezien. Miljoenen zijn het daar nu mee eens: het ging om vreemde dingen. Maar eigenlijk waren het heel aardse zaken, waaronder een stuk versterkingsband met een bloemachtig ontwerp dat aanzien werd als buitenaardse hiërogliefen. Maar de luchtmacht was niet rechtlijnig bij het beschrijven van de brokstukken en opperde dat de geharde UFOlogen wat problemen hadden met hun geheugen. Wat de mensen zich herinneren als een enkele gebeurtenis is eigenlijk een mengeling van diverse gebeurtenissen die zich in verschillende jaren afspeelden (zoals weerballonnen en ballontesten voor nucleaire explosies, het neerstorten van vliegtuigen met verbrande lichamen en het werpen van kenmerkloze poppen uit vliegtuigen). De waarschijnlijkheid dat Roswell een reconstructie is van diverse gebeurtenissen in een tijdspanne van vele jaren wordt gestaafd door het feit dat UFOlogen Roswell volledig links lieten liggen tot Charles Berlitz en William Moore een boek publiceerden in 1980, meer dan dertig jaar na de vermeende crash.

Het magazine National Enquirer bracht Roswell in 1980 op de voorpagina met een verhaal over Jesse Marcel, de legermajoor die in 1947 mogelijk verantwoordelijk was voor een persbericht dat zei dat het leger delen van een vliegende schotel had bemachtigd. Het ging om het soort schotel waarvan Kenneth Arnold had gemeld dat hij die enkele weken eerder had gezien. Roswell was een van de honderden plaatsen waar vliegende schotels werden "waargenomen" nadat de media over de waarneming van Arnold hadden bericht. Het succes van de film Close Encounters of the Third Kind (1977) heeft waarschijnlijk ook bijgedragen tot de sfeer die ertoe leidde dat Roswell drie decennia na de vermeende gebeurtenis als een feniks uit de as verrees en aan de top staat van de UFO-lijsten.

UFO-fanaten vertrouwen Berlitz en anderen met fantastische verhalen die gebaseerd zijn op dertig jaar oude herinneringen. Dat de overheid fouten maakte en inconsequent was wordt als bewijs gezien van een massale samenzwering door de regering en de massamedia. Ze proberen de waarheid over de landing van de buitenaardse wezens voor het grote publiek te verbergen. Sommigen geloven zelfs dat de Amerikaanse regering een verdrag heeft getekend met de buitenaardse wezens.

skeptici aanvaarden dat er in 1947 iets is neergestort in de buurt van Roswell, maar het ging daarbij niet om een buitenaards ruimtetuig. Sceptische verklaringen variëren van weerballonnen over geheime vliegtuigen tot spionagetoestellen. De huidige gebruikelijke uitleg onder skeptici is dat wat op de bewuste ranch neerstortte deel uitmaakte van Project Mogul, een uiterst geheim project waarbij reusachtige hoogvliegende ballonnen werden getest die gemaakt waren om Russische nucleaire explosies te ontdekken.

Voor skeptici is Roswell een klassiek voorbeeld van wat D.H. Rawcliffe retrospectieve vervalsing noemde. Een buitengewoon verhaal wordt verteld, wordt dan opnieuw verteld met opsmukkingen en aangepast met gunstige zaken terwijl de minder gunstige worden weggelaten. Valse getuigen geven ook hun mening, zoals begrafenisondernemer Glen Dennis (Gildenberg 2003). In het geval van Roswell zijn er ook enkele onbetrouwbare figuren die hun misvattingen toevoegen, zoals Whitley Strieber, Budd Hopkins en John Mack (zie ontvoering door buitenaardse wezens). Er is ook Robert Spencer Carr, de aan de hogeschool afgestudeerde die zich graag "Professor Carr" laat noemen. Carr is een held in de UFO-literatuur, maar zijn verhalen over vliegende schotels en buitenaardse wezens waren allemaal waanvoorstellingen. Zijn zoon schreef: "Het spijt me te zeggen dat mijn vaders ziekelijke verzinsels de basis zijn geworden van een dergelijk enorme hoop onwaarheden" (Carr 1997). Het was die hoop onwaarheden die deel werd van het UFO-geheugen, waarbij overtuiging in een opmerkelijk verhaal werd gestoken. Het gebeurde bij Fatima (in een tijd toen de enige buitenaardse wezens die onze planeet bezochten gezanten waren van God) en het gebeurde bij Roswell. Je zou echter kunnen denken dat in tegenstelling tot het geloof in de vrouw van Fatima en andere verschijningen van de bovennatuurlijke wereld, Roswell ooit als begrip zal verdwijnen omdat het zich hult in beproefbare hypotheses en weerlegbare verklaringen. Reken er maar niet op. UFO-enthousiastelingen zijn even toegewijd aan hun geloofsysteem als godsdienstige gelovigen. Bewijs en rationele argumenten zijn van geen tel voor wie liever science fiction als waarheid aanziet dan wetenschap, logica en redelijke waarschijnlijkheid.