Een ziel of geest is een niet-fysieke entiteit die tot gewaarwording en zelfbewustzijn in staat is. Zielen worden vaak verondersteld onsterfelijk te zijn.

Als er ooit een entiteit werd uitgevonden voor de wensvervulling van de mens, dan is de ziel wel die entiteit. Thomas Hobbes verklaarde dat het concept van een onstoffelijk iets een tegenstrijdigheid is. Het is niet mogelijk een niet-fysieke entiteit in te beelden met een leven en gewaarwording. Zelfs mensen die in zielen geloven zien zielen als wolken of mist in de vorm van een mens. Het is een misvatting om te geloven dat het idee van een ziel mogelijk is. En toch geloven miljoenen mensen in een niet-spatiale waarnemer die door de ruimte kan reizen en vibraties en golven in de lucht kan waarnemen en begrijpen zonder zintuigen.

Het werk van filosofen en psychologen over de veronderstelling van een niet-fysieke entiteit, die op een of andere manier zich bevindt in en in wisselwerking staat met het menselijk lichaam, heeft de kennis over de werking van de menselijke geest niet bevorderd. Integendeel, het stimuleerde bijgeloof en onwetendheid terwijl de ontwikkeling van echte en nuttige kennis over de menselijke geest werd belemmerd. Veelbelovender is het werk van zij die bewustzijn bekijken in termen van een werkend brein en die 'geestelijke' ziektes proberen te behandelen als een voornamelijk fysiek probleem. Door dit geloof in een dergelijke entiteit en de nood aan behandeling door experten in deze entiteiten, konden twee grote industrieën zich ontwikkelen en lucratief worden: godsdienst en psychologie. Een derde industrie, filosofie, bloeide ook grotendeels door het concept van een ziel: heel wat filosofen schrijven boeken en artikels waarin wordt aangenomen dat geesten bestaan, terwijl een hoop anderen de kost verdienen door die boeken en artikels van tegenbewijs te dienen. Het lijkt alsof de skepticus en de ware gelovige mekaar nodig hebben!