Hieronder vindt u een verzameling van diverse vragen die Robert T. Carroll al mocht ontvangen van diverse lezers van z'n webstek

Ik veronderstel dat u bedoelt wat me het recht geeft om het duizenden jaren oud geloof van miljoenen mensen in vraag te stellen. U vindt het misschien arrogant en ongepast om gekoesterd geloof in twijfel te trekken, vooral omdat vele mensen die geloven veel wijzer en intelligenter zijn dan ik. Het alternatief is ofwel om zaken puur uit geloof te aanvaarden of om na te denken en zaken op een kritische manier te onderzoeken tot ze in conflict treden met gevestigd geloof en op dat punt aannemen dat ik niet weet wat ik aan het doen ben. Geen van beide alternatieven spreekt me aan.

Ik probeer de beperkingen van de menselijke geest te begrijpen en baseer mijn geloof op het best beschikbare bewijs met behulp van de best beschikbare onderzoekmethodes waarbij de beste argumenten zorgvuldig worden afgewogen. Al mijn overtuigingen zijn tentatief hoewel ik ze eerder voor waar dan voor fout aanneem. Ik geef geen oordeel over zaken die aan beiden kanten evenveel aanhang hebben.

Ik heb geen vooroordelen over wat waar of onwaar moet zijn. Ik vertrek evenmin vanaf een credo om hardnekkig te verdedigen. Zoals alle mensen ben ik feilbaar. Ik verkies echter mijn fouten verbeterd te zien dan ze tot in de oneindigheid te blijven verdedigen.

Skepticisme is een houding, geen geloof of reeks overtuigingen. skepticisme houdt een wil in om te onderzoeken, om kritisch te denken over om het even welk onderwerp. Het alternatief voor skepticisme is de dingen louter op gezag aan te nemen en ze op dogmatische wijze te verdedigen. skepticisme is een deugd, irrationeel dogmatisme is een ondeugd. Het is niet nodig om skepticisme te verdedigen.

Dat denk ik niet. De wetenschap kan enkel empirische vragen beantwoorden en het kan niet alle empirische vragen beantwoorden. Dat is de reden waarom wetenschap zo interessant is. Als het een vraag niet kan beantwoorden, geeft het niet op, verklaart het niet dat er een mirakel is gebeurd en verdedigt dan niet de stelling dat er geen naturalistische verklaring kan zijn voor een gebeurtenis of natuurlijk proces. De wetenschap probeert een manier te vinden om die vragen te beantwoorden die het nu niet kan beantwoorden. De wetenschap is niet onfeilbaar en geeft vaak een foutief antwoord. Maar in tegenstelling tot irrationeel geloof kan de wetenschap bepalen wanneer het een fout heeft gemaakt en kan het manieren vinden om die fouten te verbeteren.

De wetenschap heeft een stel openbare methodes voor het onderzoek, discussie en oplossen van empirische geschillen. Deze geschillen worden het best behandeld door wetenschappers in het wetenschappelijk domein. Ik val pseudowetenschap of kwakzalverij niet eenvoudigweg aan omdat ik het niet eens ben met de beweringen van kwakzalvers. Ik ben het niet eens met hun onwetenschappelijke en anti-wetenschappelijke methodologieën en hun onvermogen om empirische kwesties op te lossen doordat het merendeel van wat ze verkondigen metafysisch is, niet empirisch. Ik ben het oneens met hun verklaring dat alle mogelijke kwalen kunnen genezen terwijl hun enige bewijs bestaat uit zelfbevestiging, inzicht, intuïtie of getuigenissen van tevreden klanten.

De wetenschap kan waardevolle informatie leveren voor beleidsbeslissingen maar de wetenschap bepaalt het beleid niet. Dus, wie anderen aanvalt omdat hij het niet eens is met hun beleid, kan zichzelf geen skepticus of zijn tegenstanders geen pseudowetenschappers noemen. Er zijn mensen die zichzelf skepticus noemen en zich specialiseren in het nemen van een standpunt in zowel controversiële als relatief oncontroversiële zaken, bv. Steven Milloy's Junk Science Page en Brian en Elisabeth Carnell's Skepticism.net. The Junk Science Page gaat niet over waardeloze wetenschap maar wel over alles wat de conservatieve of libertijnse politieke agenda steunt voor industrieën die geen beperking wensen in het vervuilen van het milieu. De webstek van Carnell heeft een gelijkaardige opzet maar richt zich meer op gezondheid. Persoonlijk ben ik van mening dat kwesties zoals de opwarming van de aarde eerder voer voor discussie is voor wetenschappers. Het uiten van kritiek op de opwarming van de aarde of de mogelijke oorzaken is geen probleem, maar het hoort thuis op een wetenschapspagina, niet op een pagina over skepticisme. Anders kan je iedereen die het niet eens is met iemand anders een skepticus noemen. Dat lijkt dwaas aangezien het van iedereen een skepticus maakt, behalve van zij die met niemand van mening verschillen en die eigenlijk niets te betekenen hebben.


Wat ik denk is dat er niet veel reden is om in een van de goden van de diverse huidige of vroegere godsdiensten te geloven. Ik denk ook niet dat we goden nodig hebben om iets te verklaren. Goden zijn onnodig. Bestaan ze? Ik betwijfel het maar ik zou het niet weten en eerlijk gezegd laat het me koud. Ik besef dat heel wat mensen troost en betekenis vinden in hun godsdienstige en sprirituele geloof. Ik wil die mensen geen kwaad doen en verdedig hun recht om te gelieven wat ze maar willen zolang hun geloof maar niet verklaart dat ze het recht of de plicht hebben om diegenen te kwetsen of doden die hun geloof verwerpen. Ik geloof in verdraagzaamheid en respect voor de mening van anderen maar enkele tot op het punt waar die meningen onverdraagzaamheid tegenover anderen inhouden of kans hebben om anderen kwaad te berokkenen. Ik beschouw het eerder oneerbiedig dan eerbiedig om religieuze ideeën niet te bekritiseren.

Neen. Zoals ik al zei, is skepticisme geen verzameling van overtuigingen. Atheïsme is dat evenmin. Er komen geen rituelen bij kijken, er wordt geen levensstijl gepromoot en er wordt niets of niemand aanbeden. Het aanvaarden van een wetenschappelijke theorie of een geloof dat gebaseerd is op rede en bewijs is altijd voorlopig en kan te allen tijde worden gewijzigd, dit in tegenstelling tot godsdienstige dogma's. Wij gebruiken wetenschap, logica en rede in een poging om fouten te vermijden, en niet om in de fouten te volharden door elke vorm van kritiek te verbieden, zoals godsdiensten doen.

De grote godsdiensten werden al in detail bekritiseerd door vele geleerden en niet-geleerden (godsdienstige aanhangers die andere godsdiensten aanvallen omdat het niet de "ware" godsdienst is). Er is geen gebrek aan kritische artikels over de grote godsdiensten. Mijn artikels over atheïsme, duivels, exorcisme, geloof, god en mirakels zullen moeten volstaan als zijdelings kritiek op de grote godsdiensten. Er zijn bovendien diverse internetpagina's die gemaakt zijn door ex-Mormonen, ex-katholieken, ex-moslims, enz., en die de grote godsdiensten aanpakken.

Anderzijds zijn de Oosterse en New Age godsdiensten hier minder of onvoldoende bekend. Er is ook niet veel kritisch materiaal voorhanden voor wie er meer over wil weten. Bovendien proberen vele New Age spirituele theorieën niet-Westerse begrippen zoals chi te verenigen met enkele verminkte ideeën over kwantumfysica of een andere wetenschappelijk idee.


Het is onredelijk om van mij te verlangen dat even sceptisch te staan tegenover de medische wetenschap als tegenover natuurgeneeskunde, homeopathie, traditionele Chinese geneeskunde, therapeutische aanraking, aromatherapie, enz. De reden waarom ik sceptisch sta tegenover deze 'alternatieve' geneespraktijken is niet omdat ze feilbaar zijn, maar omdat ze gebaseerd zijn om onverdedigbare metafysische veronderstellingen en over het algemeen geen wetenschappelijke methodes volgen om hun overtuiging vast te leggen. Het is niet omdat ik kritisch sta tegenover 'alternatieve' geneeskunde dat ik geloof dat de klassieke geneeskunde onfeilbaar is. Ik bekritiseer de klassieke geneeskunde wanneer dat nodig is. Ik bekritiseer alternatieve geneeswijzen niet omdat hun beoefenaars fouten maken of verkeerde diagnoses stellen. Ik bekritiseer hen omdat ik geloof dat hun methodes fundamenteel vals zijn en niet in staat zijn om fouten uit te bannen.

Meer nog, 'alternatieve' artsen geven er doorgaans geen lor om dat hun methodes vals zijn omdat ze zichzelf bedriegen door te geloven dat wat ze doen gerechtvaardigd is omdat "het werkt", d.w.z. ze hebben de de resultaten gezien (vooringenomen bevestiging) en ze hebben een hoop tevreden klanten (de pragmatische denkfout). Deze fundamentele menselijke neigingen komen in al het menselijk denken voor. Wetenschappers hoeden zich hier echter voor door voor alle oorzakelijke beweringen specifieke en wetenschappelijk testen te eisen.

Ik geloof niet dat de klassieke geneeskunde onfeilbaar is. Mocht ze fundamenteel fout zijn, bv. indien ze gebaseerd was op onverdedigbare veronderstellingen, dan zou ik klassieke geneeskunde bekritiseren. Er zijn mogelijk specifieke procedures die door de meeste dokters worden gevolgd of aangeraden en die schadelijk of nutteloos blijken (bv. een dieet voor maagzweren). Niettemin zou ik niet de hele geneeskunde verwerpen omwille van de fouten die artsen maken. Het zou dwaas zijn om de wetenschap te verwerpen omwille van de fouten van de wetenschappers. Ik verwerp 'alternatieve' wetenschap niet omwille van haar fouten maar omdat er geen enkele goede reden is om ze te aanvaarden.


Ik heb gekozen om me te beperken tot de beweringen die met het occulte, bovenatuurlijke, paranormale en wetenschappelijke te doen hebben om waar het om bedrog gaat. Het is niet mijn taak om elk beetje nonsens te behandelen dat op me afkomt. In politiek en in de academische wereld zijn er ontelbare voorstanders en critici. Iedereen die daarin geïnteresseerd is zal zonder moeite materiaal pro en contra vinden voor sociale, politieke of literaire theorieën.

Het woordenboek van de skepticus is geen poging om elke valse of twijfelachtige bewering uit te vlooien, zelfs niet die die weidverspreid zijn. Het occulte, het paranormale, het bovennatuurlijke en het pseudowetenschappelijke vormen min of meer de grenzen van het onderzoek hier. Ik heb echter een lijst van valse overtuigingen verzameld die weidverspreid zijn en zelfs in de massamedia voor waar worden aanzien. Ik noem dit bekrompen mythes en de lijst blijft groeien. Voor broodje-aapverhalen verwijs ik iedereen graag naar de unieke webstek van Barbara en David Mikkelson: snopes.com (Engels /HB). Voor een wetenschappelijke en intelligente discussie van bijgeloof, zie Believing in Magic: The Psychology of Superstition. van Stuart Vyse.

Ik ken geen enkele studie die stelt dat atheïsten meer moorden, verkrachtingen, overvallen plegen of meer kinderen misbruiken dan theïsten. Sommige theïsten kunnen misschien moeilijk begrijpen waarom een atheïst moreel zou zijn als de enige reden waarom de theïst moreel is zijn angst is voor straf omwille van het overtreden van een goddelijk bevel. Aangezien atheïsten hun morele waarden niet baseren op angst voor een straf in dit leven of het leven na de dood, is het niet zo dat we geneigd zijn herrie te schoppen alleen omdat we geen goddelijke wraak vrezen. De waarheid heeft haar rechten: als God bestaat is alles toegestaan. Als u de geschiedenis bestudeert, zal u vinden dat theïsten zowat elke actie, hoe immoreel ook, kunnen verdedigen. God staat altijd aan hun kant, hoe slecht hun gedrag ook moge zijn.

Sommigen geloven van wel, sommigen van niet. Ik geloof dat elke zin die aan het leven van iemand wordt gegeven, aan dat leven wordt gegeven door de persoon zelf. Met andere woorden, als u er voor kiest om betekenisvolle dingen te doen, dan heeft uw leven zin. Als u er voor kiest om een betekenisloos leven te leiden, dan is uw leven zonder zin.

Ja, grotendeels, maar zoals bij alles wat ervaring vereist, kan het interne perspectief niet worden herleid tot dat van de externe waarnemer. Gevoelens en stemmingen kunnen wetenschappelijk worden bestudeerd, maar er is een subjectief element dat de wetenschap overstijgt. Het overstijgen van wetenschap is echter niet hetzelfde als het overstijgen van de natuur. Een subjectieve ervaring overstijgt de natuur niet. Denken dat men de deur heeft geopend naar het bovennatuurlijke omdat iets niet herleid kan worden tot de termen van een externe waarnemer, is mijns inziens een waanidee.

De wetenschap kan zelfs wetenschap of godsdienst bestuderen.


Negatief zijn kan heel positief zijn. Er is een verschil tussen nihilistisch zijn en negatief zijn in de zin van voorzichtig en kritisch zijn vooraleer een bewering of verklaring voor iets te geloven. Een nihilist ontkent de waarde van alles. Heel wat godsdienstige mensen zijn nihilisten omdat ze de waarde van om het even wat in deze wereld ontkennen. De leiders van godsdiensten verwerpen vaak het gezin, voortplanting, de geneugten van het lichaam, het genot van kunst en natuur. Vele heiligen verwerpen deze wereld en leven als kluizenaars of gaan leven in kloosterorders waarbij ze de menselijke gemeenschap verwerpen. Bedenk even het volgende: bet u 'negatief' wanneer u een kind zegt niet op straat te spelen of wanneer u een buur bekritiseert die pornografie aan kinderen verkoopt? Kritisch en voorzichtig zijn, ideeën, gedrag en overtuigingen verwerpen, heeft vaak een heel positief resultaat.

Het klopt dat heel wat mensen vinden dat skeptici iets van hen wegneemt, terwijl hun genezers en geestelijken hen hoop geeft. Dat is niet onredelijk. De hoop die zulke mensen aan de man brengen is al te vaak valse hoop. Dergelijke mensen kunnen echt kwaad berokkenen.


Het woord 'skepticus' is afgeleid van het Griekse woord skeptikos (nadenkend of bedachtzaam), en een skepticus wordt vaak beschouwd als een onderzoeker, iemand die zorgvuldig zaken wikt en weegt. Er bestaan twee soorten filosofisch skepticisme: de Pyrronisten en de Academische skeptici. De eerstgenoemden richten zich op het verschaffen van manieren om elk voorstel in twijfel te trekken. Hun voornaamste zorg bestaat er in aan te tonen dat absolute zekerheid niet mogelijk is. De meest radicalen onder hen stellen dat men zelfs niet zeker kan van zijn dat niets zeker is. De Academische skeptici zijn niet zo radicaal en staan een gematigd skepticisme voor. Zij stellen dat hoewel absolute zekerheid onmogelijk is, sommige voorstellen toch waarschijnlijker zijn dan anderen.

Geloven dat onweerlegbare beweringen onmogelijk te bewijzen zijn, heeft echter geen onmiddellijke gevolgen. Het is bijvoorbeeld niet omdat niets zeker is dat ik mijn mening over alle beweringen moet intrekken en niets geloven. Het is ook niet omdat niets zeker is dat iemand de gebruiken en traditionele overtuigingen van zijn gemeenschap mmoet volgen. Het is ook niet omdat niets zeker is dat elke mogelijke overtuiging goed is. Het is ook niet omdat niets zeker is dat elke overtuiging een gelijke handeling is van irrationeel geloof. Hoewel elk van de bovenstaande gevolgtrekkingen door diverse mensen werd gemaakt, is geen enkele een geldige logische gevolgtrekking van het feit dat niets zeker is.

Mijn keuze om sommige dingen te geloven en andere niet te geloven is een direct gevolg van mijn filosofisch skepticisme. Ik aanvaard dat niets zeker is, maar het enige dat daaruit volgt is dat geen van mijn overtuigingen absoluut zeker is, d.w.z. zonder mogelijkheid op fouten. Het beste waar we kunnen op hopen zijn waarschijnlijkheden en waarschijnlijkheden lijken voldoende voor het dagelijkse leven en voor de wetenschap. Wie nood heeft aan absolute zekerheid aanvaardt dit mogelijk niet, maar ik geloof dat hun verwerping van waarschijnlijkheid als voldoende voor menselijke doeleinden gebaseerd is op gevoelens en emotie, niet op rede.

Ik hoop dat het duidelijk is dat ik met 'waarschijnlijkheid' geen 'wiskundige waarschijnlijkheid' bedoel. De wiskundige kans dat de zon morgen in het oosten opkomt is misschien nul, maar de waarschijnlijkheid waarop mensen dat redelijkerwijze verwachten is ontzettend hoog. Epistemologisch gesproken, kan ik niet met absolute zekerheid zeggen dat de zon morgen in het oosten zal opkomen. Maar als ik morgenochtend naar het oosten rijd, dan zal ik mijn zonnebril meenemen en niet in het minst voelen dat ik uit geloof handel of dat ik evengoed op mijn bestemming kan raken door naar het westen te rijden.

Ten slotte, het woord 'skepticus' wordt tegenwoordig gebruikt om ofwel te verwijzen naar iemand die instinctief op uit gewoonte beweringen of algemeen aanvaarde conclusies in twijfel trekt, bevraagt of verwerpt, of naar iemand die het bestaan van God en de beweringen van openbaring in twijfel trekt. Het kan ook verwijzen naar een filosofische skepticus, d.w.z. iemand die gelooft dat absolute kennis onmogelijk is en dat onderzoek een proces van twijfelen moet zijn om een benaderende of relatieve zekerheid te verkrijgen. Elk van deze betekenissen strookt met het gebruik om systematisch de occulte, bovennatuurlijke, paranormale en pseudowetenschappelijke beweringen als uiterst onwaarschijnlijk te verwerpen.


Onbevooroordeeld zijn betekent niet dat men verplicht is om elk bizar idee of bizarre bewering te onderzoeken. Ik onderzoek al jaren occulte en bovennatuurlijke beweringen. Wanneer iemand zegt dat hij ontvoerd is geweest door buitenaardse wezens maar geen fysiek bewijs heeft van de ontvoering, dan vind ik het niet nodig om dit verder te onderzoeken. Als hun enige bewijs is dat ze zich niet meer kunnen herinneren wat er met hen gedurende enkele uren of dagen is gebeurd -een vaak voorkomende bewering bij mensen die door buitenaardse wezens zijn ontvoerd- dan vermoed ik dat er een natuurlijke verklaring bestaat voor hun geheugenverlies. Bijvoorbeeld, ze liegen omdat niet willen dat iemand weet waar ze echt waren, of ze vielen bewusteloos door natuurlijke of zelf opgewekte oozaken; dan droomden of hallucineerden ze.

Wanneer iemand beweert God te zijn of stemmen te horen die van God komen, dan neem ik aan dat hij zich vergist of een bedrieger is. Ben ik bevooroordeeld? Ik denk het niet. Maar toen ik vele jaren geleden voor het eerst hoorde over UFO's en ontvoeringen door buitenaardse wezens, dan zou ik bevooroordeeld zijn geweest mocht ik de zaken niet onderzocht hebben. Ik heb ook vele gevallen bestudeerd van mensen die een god of reïncarnaties van dode personen beweerden te zijn. Dus, wanneer een jonge man in Texas die denkt dat hij een god is agenten beschiet, dan verrast me dat niet en wekt het evenmin een verlangen in me op om de goddelijke beweringen van de man te onderzoeken. Ben ik bevooroordeeld? Opnieuw, ik denk het niet. Eenmaal iemand een kwestie grondig heeft bestudeerd, betekent onbevooroordeeld zijn niet dat men de deur open moet laten en elk onbezonnen idee binnenlaten dat op u afkomt. Uw enige plicht bestaat erin de deur achter u niet op slot te doen. Als iemand beweerd dat hij buitenaardse lichaamsdelen of buitenaardse delen van een voertuig heeft, laat ons die dan inderdaad onderzoeken. Als iemand water in wijn kan veranderen of door wilskracht iemand kan opwekken uit de dood, dan zal ik de eerste zijn om mijn mening over goddelijke wezens te herzien.

Een onbevooroordeelde persoon die onervaren en onwetend is, zal zaken willen onderzoeken die een ervaren en bevoegde persoon niet moet nagaan. Een onbevooroordeelde denker moet de dingen zelf ondervinden, maar eenmaal dat achter de rug is wordt die denker niet bevooroordeeld omdat zijn mening nu plots is gevormd! Dus, de volgende maal dat u een verdediger van astrale projectie, past-life regression of ontvoeringen door buitenaardse wezens een skepticus 'bevooroordeeld' hoort noemen, wik dan even de mogelijkheid dat de skepticus niet bevooroordeeld is. Misschien heeft hij een ontwikkelde overtuiging gevormd.

De indruk dat het de echte skeptici zijn die paranormaal onderzoek verrichten, werd naar voren gebracht door een groep onder leiding van Rupert Sheldrake. Ze noemen zichzelf de Association for Skeptical Investigation (Vereniging voor Sceptisch Onderzoek). Maar wetenschappers proberen al meer dan 150 jaar om het bestaan van psi te bewijzen. Terwijl er geen vooruitgang is geweest in parapsychologie, zijn alle andere wetenschappen een exponentiële vooruitgang gekend sinds 1850. De wetenschappelijke gemeenschap heeft dan ook het recht om sceptisch te zijn tegenover parapsychologie.


Als ik een ander boek had geschreven, bijvoorbeeld De benadering van vreemde overtuigingen door een kritische denker, dan zouden mijn argumenten anders zijn geweest. In dat geval zou ik de beste argumenten van elke kant hebben voorgesteld en de lezer laten oordelen welk argument hij eventueel aanvaard. Maar dat is niet het soort boek dat ik schreef. Ik schreef een boek dat de lezer de beste sceptische argumenten geeft over occulte, bovennatuurlijke, paranormale en pseudowetenschappelijke beweringen. Niet-sceptisch materiaal over deze zaken is overvloedig beschikbaar. Het is mijn bedoeling om wat evenwicht te brengen in de bijzonder onevenwichtige uitgeverswereld.

De verhandeling van Carl Sagan over de Baloney Detection Kit (detectiekit voor onzin) in The Demon-Haunted World is het beste antwoord. Ik geloof dat skepticisme het meest waardevol is wanneer het informatie zoekt en evalueert. Het in twijfel trekken van beweringen die schadelijk kunnen zijn is één goede reden om sceptisch te zijn. De wil hebben om beweringen te onderzoeken in plaats van ze op gezag te aanvaarden is een deugd. Het is dan ook aangeraden om bewijs en logische redeneringen te vereisen.

Descartes dacht dat hij de absolute zekerheid van Gods bestaan en van een groot aantal ander dingen had bewezen. Zie zijn Meditations on First Philosophy. Vele van de zaken waarvan Descartes beweerde dat ze absoluut zeker waren worden analytische beweringen genoemd: hun waarheid is een kwestie van afspraak en hangt volledig af van semantiek of syntax, niet van emprirische ontdekking. Er waren nog andere zaken waarvan Descartes dacht dat ze absoluut zeker waren, zoals de bewering "God bestaat", en die niet absoluut zeker noch analytisch zijn. "2+2=4" is waar voor bepaalde definities van '2', '+' '=' en '4' en us foutief voor andere definities, bv. twee regendruppels bij twee andere regendruppels voegen geeft geen 4 regendruppels, en het mengen van 2 liter water met 2 liter alcohol geeft geen 4 liter vloeistof. Woorden of symbolen hebben zelden betekenissen die onafhankelijk zijn van andere woorden en symbolen. Of een bewering waar is of niet hangt af van wat het betekent en van wat het betekent in zijn context -vooral de context van de onderlinge verbinding met anderen woorden of symbolen- en de achtergrond waartegen de betekenis van de woorden en symbolen wordt geplaatst.

Allereerst wil ik zeggen dat Wilson geen onderscheid maakt tussen een filosofische skepticus en een gewone skepticus. Ten tweede ga ik akkoord met wat Carl Sagan schreef in The Demon-Haunted World: "geen enkele skepticus dwingt geloof af....New Agers worden niet...opgeroepen om voor het gerecht te versijnen, krijgen geen zweepslagen omdat ze visioenen hebben, en ze worden zeker niet op de brandstapel gezet" (blz. 301). Onbevooroordeeld zijn betekent niet lichtgelovig zijn. Er is niets aan om zo onkritisch te zijn dat elke idee evenwaardig wordt geacht aan elk ander idee. Redelijke mensen leren uit ervaring en onderscheiden ideeën die gefaald hebben van die die grondige empirische testen doorstaan hebben. Redelijke mensen geloven niet in zaken louter omdat ze mogelijk waar zijn. Redelijke mensen maken een onderscheid tussen waarschijnlijke en onwaarschijnlijke ideeën en begrippen. Redelijke mensen vertrouwen onpersoonlijke tests zoals een controlegroep, dubbelblindstudies, en kennen uit ervaring de gevaren van wishful thinking, gemeenschapsversterking, voorkeur voor bevestiging, cold reading en persoonlijke validatie. Men wordt niet irrationeel of een inquisiteur door zo goed als onwaarschijnlijke beweringen te bekritiseren en betwisten. Die beschuldiging is vooral belachelijk in een tijd waarin niet de skepticus maar de kanaliseerder of medium een grote kans heeft om in een populaire praatshow te gast te zijn. skeptici worden zeker niet vervolgd, maar ze worden niet als interessant voor de kijker beschouwd en krijgen zeker niet de aandacht die New Age of UFO-verhalen krijgen. De echte inquisiteurs werden gesteund door het volk en door de kerk. De meeste wetenschappers mogen dan al sceptisch staan tegenover paranormale of bovennatuurlijke beweringen, dat soort skepticisme heeft maar weinig belang of gezag in de wetenschap. In ieder geval, de grote meerderheid van de mensen zijn de skeptici niet genegen maar houden wel van diegenen waarop wij kritiek uitoefenen. Als skeptici een inquisitie voeren, dan is het wel de vreemdste inquisitie die men zich kan inbeelden. Ze wordt immers niet door een centraal gezag bestuurd, maar wel door mensen die niet gekend zijn door het volk en die waarschijnlijk genegeerd zouden worden mochten de mensen hen wel kennen.

Sta toe dat ik even heel direct antwoord op zij die geen reden om te leven menen te kunnen vinden tenzij ze voor eeuwig kunnen leven. Dat is zowat de meest zielige manier waarop iemand om het even welk onderwerp kan benaderen. Zelfs als u maar miniem in staat bent om de wereld rondom u waar te nemen en te voelen, dan zou u met bewondering en vreugde vervuld moeten zijn dat u de mogelijkheid krijgt om die wereld te verkennen, hoe lang of hoe kort de tijd ook is die u daarvoor krijgt. Zeggen dat u niet wil leven tenzij u eeuwig kan leven is als een verwend kind dat zegt dat het niets zal eten tenzij het pizza en ijs krijgt. Ik kan begrijpen waarom sommige mensen de dood en een leven in een geestenwereld verkiezen boven het lijden op aarde. Maar ik zal nooit begrijpen waarom een gezonde mensen de dood nu zou verkiezen boven een latere dood tenzij hij of zij verzekerd is van onsterfelijkheid.

Ik begon de spirituele, paranormale en vreemde beweringen te onderzoeken omdat ik zo veel mogelijk wou leren over het zijn en het niets, over wat is en wat is niet. Tijdens die studie besefte ik dat ik heel wat over mezelf leerde en tegelijkertijd besefte ik dat heel wat van wat mensen geloven fout is. Ik begon mijn ideeën op de webstek te plaatsen om anderen te helpen die even onderzoekend waren over deze vreemde dingen als ikzelf en die voordeel zouden kunnen halen uit wat ik had geleerd. Waarom deze informatie doorspelen? Een reden is om de anderen te helpen niet zoveel tijd te verspillen aan deze dingen als ik. Daarbij geef ik hen de vrijheid om hun tijd meer productief te vullen dan met het onderzoeken van hersenschimmen. Een andere reden is om mezelf te helpen begrijpen waarom mensen vreemde zaken geloven (zoals Michael Shermer het zegt). Of om het met de woorden van Jerry Andrus te zeggen: Het menselijke brein is het meest wonderbaarlijke ding ter wereld. Begrijpen hoe het werkt en waarom het bedrogen kan worden is amusant, opwindend en verhelderend.

Ik hou ook van schrijven. Het schrijfproces helpt me zaken op een nieuwe manier te bekijken. Door mijn gedachten op het internet te plaatsen krijg ik ook feedback van heel wat mensen. Een deel van die feedback moedigt me aan en is diepzinnig; het helpt me om beter te denken en een betere mens te worden.

Het korte antwoord op deze vraag is dat ik gekozen heb om van de wereld een meer vredevolle en aangename plaats te maken door te doen wat ik kan om rationeel en onafhankelijk denken aan te moedigen.

R. T. Carroll - 31 juli, 1997